Onterecht ontslag in proeftijd: mijn verhaal + wat je er tegen kunt doen

Googlede je op de zoekwoorden ‘onterecht ontslag in proeftijd‘? Daar zijn niet veel persoonlijke verhalen van te vinden, daarom besloot ik mijn verhaal te delen. Mijn ex-werkgever gaf mij namelijk onterecht ontslag in proeftijd. Dat werd helaas op een hele vervelende manier gedaan, en door de manier waarop dit werd gedaan zorgde dat ervoor dat ik op maar liefst vier(!) – oftewel álle mogelijke manieren gedupeerd werd.

Je kunt je voorstellen dat ik het daar niet mee eens was, dus ik maakte bezwaar tegen mijn ontslag. Lees hier mijn verhaal.

Onterecht ontslag in proeftijd: mijn verhaal

Soms kan een onvoorziene situatie je leven op zijn grondvesten doen schudden. Dit was zo’n moment in mijn leven. Ik werk in de detachering, als communicatieadviseur. Ik had net mijn oude dienstverband opgezegd waar ik een contract had voor onbepaalde tijd (dus ik zat goed), om aan de slag te kunnen gaan bij een nieuw detacheringsbureau. Zij hadden mij benaderd, nota bene.

Bij dit nieuwe werkgever zou ik direct weer een contract voor onbepaalde tijd krijgen – na een proeftijd van twee maanden. Ik had uitzicht op een Fase C contract – zoals dat in de detachering genoemd wordt. Een Fase C contract is een contract waarbij je altijd van salaris verzekerd bent, óók als je geen opdracht(en) hebt en tijdelijk even op “de bank moet zitten”. Ik had daarbij een leaseauto gekregen, waarvoor ik mijn oude – betrouwbare – auto, een Daihatsu Cuore uit 2006, weg had gedaan voor een symbolisch bedrag. Ik had mijn auto als het ware aan kennissen gegund. Dus ik dacht: nieuwe baan, nieuwe auto, nieuwe glorierijke toekomst.

Je werkgever mag je in je proeftijd wel ontslaan áls je ziek bent, maar niet ómdat je ziek bent.

Het leven zag er goed uit, maar precies op de helft van mijn proeftijd (na de eerste maand van twee maanden) werd ik ziek. Ik kreeg een verkoudheidsvirus, dat aanvoelde als corona. Niet erg, kan gebeuren. Maar dat verkoudheidsvirus sloeg om in bronchitis / longontsteking. Zó heftig, dat ik op een zaterdagnacht bij de spoedeisende huisartsenpost zat. Ik heb het nog nooit zó benauwd gehad. Al met al was ik twee weken ziek voordat ik me weer enigszins bij kracht voelde om te gaan werken – maar ik had het na die twee weken nog steeds benauwd.

Ik wílde na die twee weken weer gaan werken, maar op de één of andere manier lukte het me niet. Ik voelde me extreem vermoeid; ik kreeg complete paniek als ik aan mijn werkomgeving dacht, en mijn hersenen leken wel een soort van ‘kortsluiting’ te hebben zodra ik te moeilijk moest denken. Ik voelde daardoor schuld, en schaamte. Wat moest ik hier nu mee? Ik ging – op enig aandringen van mijn moeder – terug naar de huisarts. Die gaf me een vierdimensionale klachtenlijst mee en raadde me aan de arbo- en verzuimdienst van mijn werkgever te informeren, dus dat deed ik. De arbo- en verzuimdienst plande direct een afspraak bij de bedrijfsarts in, maar dat kon pas drie weken later.

Ik werd bang. Ik was nu toch best wel langdurig ziek in mijn proeftijd. Niet echt de manier waarop ik bij mijn nieuwe werkgever wilde beginnen.

En ik vreesde voor mijn baan.

Wat zeg je tegen je werkgever als je langdurig ziek bent in je proeftijd?

Ik was zó bang dat ik mijn baan zou verliezen dat ik niet wist wat ik tegen mijn werkgever moest zeggen tijdens mijn ziek zijn in proeftijd.

Alles liep gewoon door. Ik had zelfs via mijn werkgever, diezelfde week nog, een afspraak gepland staan om op een nieuwe detacheringsopdracht te solliciteren. Ik moest dus wel iéts zeggen, maar wat? Ik belde in paniek mijn contactpersoon bij de arbo- en verzuimdienst op met de toelichting dat ik nog in mijn proeftijd zat en vreesde ontslagen te worden. Ik vroeg mijn contactpersoon wat ik kon zeggen. Die antwoordde: wat je kúnt zeggen. “Zeg maar dat je op [datum] een gesprek bij de bedrijfsarts gepland hebt staan en dat je aan je herstel werkt”.

Dus ik belde mijn contactpersonen, een accountmanager en mijn recruiter, bij mijn werkgever en vertelde hen precies wat mijn contactpersoon bij de arbo- en verzuimdienst mij had aangegeven. Ik besprak met de accountmanager van mijn werkgever dat het ook niet handig zou zijn om op een nieuwe opdracht te solliciteren als ik ziekgemeld stond. Hij toonde begrip en zei nog “Je gezondheid is het belangrijkst. Ik annuleer het sollicitatiegesprek. Dan gaat de opdracht waarschijnlijk naar iemand anders, maar dat is dan maar even zo.” Daarna voelde ik een rust. De druk was van de ketel af – dacht ik.

Ook appte en belde ik, op dezelfde dag als dat ik mijn recruiter had gebeld, mijn contactpersonen bij mijn twee opdrachtgevers. Die vertelde ik hetzelfde; dat ik langer ziek was dan gepland, dat ik over drie weken een afspraak had staan bij de bedrijfsarts en dat ik aan mijn herstel werkte.

Bezwaar tegen mijn ontslag en een (wettelijk) verzoek om de schriftelijke reden

Twee dagen nadat ik mijn accountmanager had gesproken, en één dag nadat ik bij mijn recruiter had aangegeven langer ziek te zijn dan voorzien, werd ik door mijn recruiter gebeld. “Heb jij zelfstandig een opdracht ingetrokken?”, was de vraag. “Huh, nee”, antwoordde ik – mét toelichting. “Ik vind dit ook niet leuk om te doen, maar ik heb slecht nieuws: we beëindigen je proeftijd. Ik moet dit van hogerhand doen.”

Als ik ergens niet tegen kan is het wel onrechtvaardigheid, en dit voelde zó onrechtvaardig. Alsof ik ervoor gekozen heb om ziek te zijn. Wat een onzin!

Tijdens dat gesprek wist ik niet wat me overkwam. Ik pakte het in eerste instantie goed op door rustig te antwoordden en geen persoonlijke verwijten te maken, ik mocht mijn recruiter, maar mijn hele lichaam begon te trillen. Was ik nu opeens… werkloos?

Mijn grootste angst was dus gewoon werkelijkheid geworden!? Werd ik nu écht ontslagen ómdat ik ziek was?

Ik voelde een enorme woede opborrelen.

Als ik ergens niet tegen kan is het wel onrechtvaardigheid, en dit voelde zó onrechtvaardig. Alsof ik ervoor gekozen heb om ziek te zijn. Wat een onzin!

Ik begon te googlen. Hier moest iéts tegen gedaan kunnen worden. No way José dat ik nu ineens werkloos was ómdat ik – nota bene voor het eerst in mijn leven – langer dan de duur van een griep ziek was geworden. Terwijl ik zelf nog aan het uitvogelen was, wat dat ‘ziek zijn’ precies inhield, behalve dat ik de irritante symptomen ervan ervoer.

Ik kreeg het advies van vrienden en kennissen: maak altijd bezwaar tegen je ontslag. Anders lijkt het alsof je er akkoord mee gaat. Dus dat deed ik. Ik las na een rondje googlen dat je wel in je proeftijd ontslagen mag worden áls je ziek bent, maar niet ómdat je ziek bent. 

Na mijn bezwaar contacteerde ik een advocatenkantoor dat zich specialiseert in arbeidsrecht.

In de tussentijd verzocht ik mijn werkgever om de schriftelijke reden voor mijn ontslag. Op de website van de Rijksoverheid las ik namelijk dat, hoewel je werkgever je proeftijd zonder reden mag beëindigen, er wel een aantal opzegverboden bestaan die óók in een proeftijd gelden. En degene die de proeftijd opzegt moet schriftelijk een reden daarvoor aangeven als de ander daar om vraagt.

Hoewel je werkgever je proeftijd zonder reden mag beëindigen, bestaan er wel een aantal opzegverboden die óók in een proeftijd gelden. En degene die de proeftijd opzegt moet schriftelijk een reden daarvoor aangeven als de ander daar om vraagt.

Na wat wrikken en ‘zeuren’ bij mijn werkgever kreeg ik eindelijk een toezegging op dat er een schriftelijke reden voor mijn ontslag in proeftijd zou worden opgesteld. Ik had eerder de HR adviseur al gesproken, waarbij ik gebelgd telefonisch had aangegeven dat ik nu gewoonweg ontslagen werd vánwege mijn ziek zijn. “Dat is het eerste wat ik gevraagd heb”, zei ze “maar dat klopt niet, het is een andere reden dan je denkt”.

Door de leugen die ze als schriftelijke reden voor mijn ontslag in proeftijd hadden aangevoerd, leek het erop dat ík mezelf moedwillig had laten ontslaan.

Uiteindelijk kwam die schriftelijke reden voor mijn ontslag in proeftijd er. En wat bleek? Die reden was een regelrechte leugen. Een leugen waarvan ik – nota bene – ook nog letterlijk het tegendeel kon bewijzen.

De levensverwoestende leugen die als grond voor mijn ontslag moest dienen

Inmiddels had ik ook, na het sturen van een mail met de vraag om hulp, telefonisch contact gehad met een advocaat en had ik mijn verhaal inclusief de laatste updates aan hem voorgelegd. Ik had ook aangegeven dat de reden voor mijn ontslag een leugen was en ik alle tegenbewijzen hiervoor had. De advocaat raadde me aan om eerst zélf actie te ondernemen, alvorens ik hem misschien een (dure) opdracht moest geven.

De advocaat raadde me het volgende aan – als nu nog gratis advies:

  • Stuur een brief met alle tegenbewijzen voor de schriftelijke reden voor je ontslag in proeftijd naar je werkgever. En, belangrijk: geef daarbij aan dat jouw ontslag nu het gevolg is van “ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever” en schrijf dat je wilt onderhandelen over een billijke vergoeding.

Wat de advocaat me op het hart drukte is dat ik in deze fase vooral nog niet mijn andere ’troef’ weg moest geven, namelijk: ontslag in proeftijd door discriminatie bij ziekte. Dit laatste is namelijk moeilijker te bewijzen en discriminatie bij ziekte geldt doorgaans vooral voor chronische ziekten en/of een handicap. Met mijn symptomen was het nog maar de vraag of je daarop ‘gediscrimineerd’ kunt worden – althans, wettelijk gezien.

Ik stuurde de brief naar mijn werkgever en gaf ze vijf werkdagen de tijd om te reageren. Één dag later werd ik teruggebeld door de HR adviseur. Die was net zo verbouwereerd als ik en stelde een gesprek voor om tot oplossingen te komen.

Onderhandelen over oplossingen (lees: een billijke vergoeding)

Niet alleen gaf dit onterechte ontslag me alleen maar méér stress, hoe langer ik de tijd had om erover na te denken, hoe meer ik erachter kwam dat ik door de moedwillige leugen vanuit mijn werkgever op alle mogelijke manieren gedupeerd werd.

Door de leugen die ze als schriftelijke reden voor mijn ontslag in proeftijd hadden aangevoerd, leek het erop dat ík mezelf moedwillig had laten ontslaan.

Nu was ik door mijn ontslag tijdens ziekte in de Ziektewetuitkering terecht gekomen. Maar wat bleek? Mijn werkgever was eigenrisicodrager. Met de inmiddels verstoorde arbeidsrelatie en het bewust creëren van een onwerkbare situatie voelde ik daar niet echt lekker bij. En erger nog, dit was niet mijn minste probleem.

Door de leugen voor reden tot ontslag van mijn werkgever, waren mijn problemen nu:

  1. Dat ik me allereerst dus bezig moest houden met bezwaar maken tegen mijn ontslag en dit me alleen maar meer stress opleverde, terwijl – dat ook nog eens – mijn werkgever dus eigenrisicodrager is en ik met een verstoorde arbeidsrelatie bij hen een Ziektewetuitkering in moest en uiteindelijk samen met hen moet re-integreren;
  2. Het door de leugen vanuit mijn werkgever lijkt alsof ik verwijtbaar werkloos ben geworden, wat mijn recht op eventueel WW in gevaar zou brengen wanneer ik niet langer ziek zou zijn, maar wél nog steeds werkloos;
  3. Het gat dat in mijn cv was ontstaan, welke ik maar moeilijk uit kan leggen aan toekomstige werkgevers;
  4. Dat ik überhaupt al financieel de dupe was van dit onterechte ontslag en dat ik, mocht de leugen vanuit mijn werkgever niet ingetrokken worden, daar alleen maar in toenemende mate financieel nog verder de dupe van zou worden.

Bovendien had ik nu ineens geen auto meer, want de leaseauto was direct na mijn onterechte ontslag ingenomen.

Ik kan je vertellen dat een leven zonder auto echt extreem onhandig is wanneer je alleenwonend bent; 55 kilometer van je familie vandaan in een dorp woont, en je persoonlijke batterij niet 100% opgeladen is.

Uiteindelijk ging ik dus met heel wat vraagtekens het gesprek in “om tot een goede oplossing te komen”. Ik werd gevraagd om naar het kantoor van mijn werkgever te komen, dus dat deed ik. Maar ik nam wel een adviseur met me mee. Het voelde niet fijn om dit alleen te doen.

Wat is een billijke vergoeding?

Wat ik leerde, is dat er twee soorten ontslagvergoedingen zijn: de transitievergoeding en de aanvullende ontslagvergoeding (billijke vergoeding).

Volgens ontslagmeesters.nl heeft bijna iedere werknemer recht op een transitievergoeding. Dit geldt zowel voor werknemers met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde (een vast contract) tijd als bepaalde tijd (een tijdelijk contract).

Naast de transitievergoeding bestaat er een aanvullende ontslagvergoeding, genaamd de billijke vergoeding. Je hebt recht op een billijke vergoeding als er sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever. Met andere woorden, gedrag van de werkgever dat niet door de beugel kan. Dit kan van alles zijn. Denk aan situaties zoals:

  • Een werkgever die de arbeidsovereenkomst van een werknemer zomaar zonder goede reden beëindigt;
  • Onterecht ontslag op staande voet;
  • Een werkgever die een werknemer wegpest;
  • Een werkgever die nalaat een zieke werknemer te re-integreren;
  • Een werkgever die zich schuldig heeft gemaakt aan een ernstige schending van privacy, bijvoorbeeld door de werknemer lange tijd te volgen of spioneren;
  • Een werkgever die discrimineert.

Wanneer er sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever, kun je via onderhandelingen met je werkgever tot een billijke vergoeding komen. Wanneer dit niet lukt, kun je de zaak voorleggen aan de rechter.

Hoe de onderhandeling met mijn werkgever verliep…

Wil je weten hoe de onderhandeling met mijn werkgever verliep? Dat laat ik je zo snel mogelijk weten in een nieuwe blog.

 

Geef een reactie

Your email address will not be published.

OVER

Hey, you! Welkom op de reis- en lifestyle blog van een 35+'er. Mijn liefde voor schrijven was té groot om er niks mee te doen en mijn hoofd stroomt over van ideeën. Daarom creëerde ik een plekje waar ik naar hartelust mijn gang kan gaan. Ik woon samen met mijn uit Spanje geadopteerde viervoeter in Kaatsheuvel. Ps. Op deze website vind je dus de artikelen van een wild child met grootse dromen en een zacht karakter. Veel leesplezier!

Categorieën

Previous Story

Narcisten snappen grenzen niet – is dat slecht?

Next Story

Dagboek van een HSP’er in therapie #1

Latest from Blog

Go toTop