Dagboek van een HSP’er in therapie #1.1

april 1, 2024

Dit is het dagboek van een HSP’er in therapie. Twee dagen na mijn eerste therapiesessie.

Ik heb direct een nieuwe afspraak gemaakt voor over twee weken.

Inmiddels heb ik de tijd gehad om één en ander te laten bezinken. Ik zit ook tijdelijk bij mijn ouders thuis, vanwege een stalkende ex. Ik noem hem inmiddels “de duivel met twee gezichten”. Een regelrechte sociopaaat.

Dat ik bij mijn ouders mag zijn is fijn. Ik hou van ze. Ik kom hier tot rust.

Maar hoewel ik van mijn moeder houd, is mijn band met haar stroef.

Soms kwetst ze me met haar uitspraken. Dan zegt ze dingen als:

“Wat heb jij nou eigenlijk bereikt?”, “Jij kan geen goede keuzes maken” en “Ik heb spijt dat ik jou zelf al je beslissingen heb laten maken in het leven”. Met als toppunt dat ze moést stoppen met praten, omdat mijn vader binnen kwam en zei dat we op moesten houden. Met haar tanden op elkaar en met haar mondhoeken naar beneden gekruld, en met regelrechte haat in haar ogen richting mij haar middelvinger opstak. “Die voor je”, zei ze. En ze liep weg naar de keuken.

Anders dan de rest

Ik ben altijd al anders geweest dan mijn ouders en zusje. Zij houden van feesten, roken (althans, vroeger nog – toen stond regelmatig de hele huiskamer blauw) en ze houden van alcohol. Een biertje of een wijntje. Gezelligheid.

Ze zijn tevreden met wat ze hebben. Hebben geen of nauwelijks ambitie om ‘meer’ te doen in het leven.

En het zijn vooral sociale wezens.

Daar bewonder ik ze om.

Maar andersom is die bewondering er niet.

Ik ben een sociaal mens (als in: ik maak graag verbinding met mensen), maar ik ben een introvert. Als klein meisje zat ik tijdens feesten en partijen onder de tafel, waar ik mijn eigen ‘hut’ van dekens bouwde. Ik wist dat het “niet gezellig” was om naar boven te gaan, maar de geluiden waren me téveel, de rook prikte in mijn ogen en ik raakte zwaar vermoeid van spanning.

Ik heb dat als kind natuurlijk nooit zo uit kunnen drukken.

Op latere leeftijd werd me vaak verweten dat ik nauwelijks alcohol dronk. En dat ik niet gezellig ben. Kennissen van mijn ouders, die nóg meer alcohol drinken, waar mijn ouders en zusje allemaal goed mee omgaan… hebben zelfs een keer gezegd “Wij vinden M. niet gezellig”. Met een hoop commentaar op wie ik ben – als persoon.

Mijn moeder werd er moe van om mij te verdedigen tegenover die kennissen en haar standaard antwoord is nu: “Tsja, M. heeft nu eenmaal hele andere interesses”.

Ik vecht al mijn hele leven tegen mezelf – en wie ik ‘ben’

In de kleuterklas heb ik nare ervaringen opgedaan. Ik werd gepest. Waarom weet ik niet meer.

Ik weet wél nog dat er op die basisschool héél veel gepest werd. Uiteindelijk zijn 10 kinderen van ‘mijn’ klas – inclusief ikzelf – naar een andere basisschool overgeschreven door hun ouders. Daar ben ik mijn moeder nog altijd dankbaar voor.

Uiteindelijk ben ik groep 3 begonnen op een nieuwe basisschool, waar ik nooit meer last gehad heb pesterijen.

Maar binnen mijn familie bleef ik de vreemde eend in de bijt.

Mijn moeder noemde me vaak – per ongeluk – naar de naam van mijn tante.

En er werd regelmatig geroepen “Die is van de melkboer” of “Verwisseld als baby”.

Ik heb me niet alleen altijd anders gevoeld…

dat is keer op keer benadrukt met uitspraken zoals hierboven.

En ik ben mezelf erom gaan haten. “Waarom ben ik zo anders?”, “Waarom ben ik niet gewoon ‘gezellig’ zoals de rest?”, “Waarom kan ik niet gewoon meer alcohol drinken en meegaan naar alle feestjes?”

Ik heb jarenlang geprobeerd mezelf naar anderen aan te passen. Maar ik merkte dat het me diep van binnen niet gelukkig maakte.

Ik las liever boeken, ging liever op avontuur en op reis – en ik was liever bezig met ontdekken. Ik heb ambities, ik wil groeien in het leven. En dat doe ik het liefst op hoge snelheid.

Ook daarin ben ik anders dan mijn ouders en mijn zusje.

Ik had tussen 2013-2016 een succesvolle reisblog. Daarvoor kon ik mijn familie en vrienden regelmatig meenemen naar hotels in pretparken (lees: het Efteling Hotel en het Europa-Park Camp Resort). Of naar een dagje sauna. Een camping. Noem maar op. En zélf reisde ik ‘gratis’ naar Dubrovnik, waar ik overnachtte in het Hilton Hotel; naar Londen met nog 60 andere bloggers, waar we overnachtten in het Cheval Three Quays, etc. etc.

Het is niet dat ik niks met mijn leven heb gedaan.

Ik heb tussen 2019-2021 mijn eigen marketingbureau gehad. En inmiddels werk ik in een functie met een contract voor onbepaalde tijd met een bovenmodaal salaris en een leaseauto.

Wie ben ík, eigenlijk?

Het heeft t/m 2020 geduurd voordat ik mezelf pas écht leerde kennen.

En mezelf een beetje durfde te gaan accepteren – zoals ik ben.

Een (afgeronde) opleiding tot NLP Coach en een (afgeronde) opleiding tot Birkman Professional – iemand die met ’s werelds beste psychometrische instrument voor persoonlijkheidsanalyses mag werken – hebben me op dat pad voor meer zelfinzicht gezet.

Aangewakkerd door het boek “Master your mindset” van Michael Pilarczyk. En door de Netflix-documentaire “I’m not your guru” van Tony Robbins.

Om antwoorden over mezelf te vinden ben ik bij een paragnost geweest, een kinesioloog, heb ik hypnose-opleidingen gevolgd, zelfhypnose toegepast, Birkman als instrument ingezet, en ben ik gaan journallen. En alsof dat nog niet alles is volgde ik in 2022 cognitieve gedragstherapie en ben ik in 2024 met (psycho)therapie gestart.

“Ik ben een heel makkelijk mens” versus “Ik ben een heel moeilijk mens”

Wanneer je mij leert kennen ben ik een heel makkelijk mens. Empatisch, redelijk intelligent, flexibel en avontuurlijk. Ik ben spontaan en ik doe ook graag spontane dingen.

Iets afspreken en vooruit plannen is wat lastiger bij mij. Ik vind het namelijk heel moeilijk om mijn agenda te laten controleren door anderen. Dat is ook de reden waarom ik sinds kort online onderneem met mijn bedrijf: NLP Copywriter. Het liefst ga ik volledig locatieonafhankelijk werken met behoud van een lege agenda.

Hoe meer ik mezelf leer kennen, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat ik een heel makkelijk mens ben – zolang ik me maar in de juiste omgeving bevindt.

Ik kan het bijvoorbeeld kei-gezellig hebben met mensen terwijl ik alleen op reis ben. Ik maak makkelijk contact. Ik ga respectvol met andere mensen om. Ik veroordeel weinig tot niks. En er is me ooit verteld dat ik een soort “onderliggende humor heb die ontwapenend werkt”.

Of wanneer ik een opleiding volg en studieweekenden heb. Dan zijn er allemaal mensen met een gezamenlijke interesse en dan heb ik het zó ontzettend leuk met ál die mensen.

Maar er is dus ook een hele andere kant aan mij – als ik me niét in de juiste omgeving bevindt. Dan voel ik me ineens een heel moeilijk mens. Ongezellig. Ongeïnteresseerd (ik hou niet van roddelen, anderen belachelijk maken of gebruiken – en overmatig drinken). Ik hou ook per definitie niet van dronken worden. Natuurlijk heb ik dat in mijn tienertijd weleens gedaan, maar daarna ben ik er mee gestopt.

Ik voel me “een heel moeilijk mens” als ik op plekken ben of mezelf in situaties bevind waar ik anders ben dan de meeste mensen. Zoals tijdens feesten en partijen.

HSP – HSS

Van mijn therapeut kreeg ik als huiswerk mee om een lijstje met kenmerken te maken van hoogsensitieve personen (HSP) waarin ik mezelf herken. Ze vermoed dat ik een HSP – HSS ben. Dat vermoeden heb ik zelf ook al langere tijd. Maar wat houdt dat precies in?

Ik vond een mooie uitleg van Anahata Coaching & Training:

Eindelijk is het dan zover! Er is wetenschappelijk kwantitatief onderzoek gedaan naar de relatie tussen hoogsensitiviteit (SPS) en Sensation Seeking (SS). SPS is de wetenschappelijke term voor hoogsensitiviteit. Lang werd gedacht dat deze combinatie niet mogelijk was vanwege de tegenstrijdigheid in gedrag. Een verband werd niet logisch gevonden. SPS betekent namelijk dat je een sterkere reactie op prikkels uit de omgeving hebt en de neiging hebt om eerst te pauzeren, te reflecteren voordat je handelt. Dit maakt je voorzichtiger en bedachtzamer. Sensation Seeking is een eigenschap waarbij je juist zoekt naar nieuwe en intense ervaringen en wordt gerelateerd aan impulsiviteit en risicovol gedrag.

Ik heb altijd geroepen dat ik vol met tegenstrijdigheden zit. Ik ben op zoek naar stilte én sensatie.

Dat blijkt nu wel.

Hoewel HSP – HSS geen officiële ‘diagnose’ is verklaart het wél een aantal gedragskenmerken.

Maar, goed nieuws – schrijft Saskia Klaaysen van Anahata Coaching & Training:

“SPS en SS zijn niet simpelweg tegengestelde kenmerken. Ongeveer 25% van de hoogsensitieve personen vertonen ook een hoge score op sensation seeking. Dit percentage is lager dan de 30% die tot nu toe altijd werd beweerd. De groep HSP-HSS blijkt in dit onderzoek dus kleiner te zijn dan eerder onderzocht door Elaine Aron. Je bent nog unieker dan je dacht ;-).”

Er zijn dus meer mensen zoals ik.

God, wat wil ik ze graag ontmoeten!

Overprikkeling

Saskia Klaaysen schrijft dat hoogsensitieve personen over het algemeen geen impulsief gedrag vertonen, behalve bij overprikkeling. Voor het wetenschappelijke onderzoek dat Saskia aanhaalt keken de onderzoekers naar verschillende soorten impulsief gedrag:

a.     Vanwege negatieve emoties

b.     Vanwege de neiging om ondoordacht te handelen zonder eerst over de beslissing na te denken

c.     Door gebrek aan volharding: de een neiging is om projecten niet af te maken

d.     Vanwege positieve emoties

Tot de verrassing van de onderzoekers bleken hoogsensitieve personen WEL impulsief gedrag te vertonen vanwege negatieve emoties bij overprikkeling. De onderzoekers denken dat dit coping is: de manier om te dealen met stress en het zenuwstelsel te ontlasten. Hier raden ze nader onderzoek aan.

Als hoogsensitief persoon zal deze conclusie waarschijnlijk geen verrassing zijn: We kennen allemaal het plotselinge gevoel als je overprikkeld bent: Ik wil NU weg of ik moet NU eten ;-).

Hoogsenstieve HSS vertonen impulsiever en risicovoller gedrag volgens de onderzoekers dan HSP.

De volgende stap: meer bewustwording en leren accepteren en leren omgaan met wie “ik ben”

De tekst hierboven raakt mij.

Door op heel veel vlakken anders dan mijn ouders en zusje te zijn – en door mezelf hiertegen te vechten en te ‘pijnigen’ – bevind ik me mijn hele leven al in een omgeving én in situaties waarin ik moet copen met negatieve emoties. Soms extern veroorzaakte negatieve emoties, zoals de uitspraken van mijn moeder. Maar vaak ook intern veroorzaakte negatieve emoties.

Dat heeft bij mij tot morbide obesitas gezorgd (op mijn zwaarst woog ik ooit 136 kilo).

Ik heb eerder cognitieve gedragstherapie via Co-eur gevolgd. Dat heeft geholpen. Ik werkte er 12 kilo af in zes maanden. Zij raadden mij aan om verdere coaching op het gebied van zelfliefde te zoeken – terecht. Maar dat heb ik toen niet gedaan, omdat ik aan het einde van hun traject een nieuwe liefde ontmoette: “de duivel met twee gezichten” waar ik eerder over sprak. Inmiddels zijn we twee jaar – en heel wat traumatische ervaringen – verder.

Het klint gek, maar ik heb het idee dat ik de deze traumatische gebeurtenissen nodig heb gehad om mezelf beter te leren begrijpen.

Had ik niet zo uitgedaagd geweest in de liefde – en in het leven, dan was ik nooit zó diep naar binnen gaan kijken om de antwoorden te zoeken op waarom ik dit in vredesnaam heb toegelaten?!

Een zeldzaam karakter met een anderswerkend brein

Als er een God bestaat kan die Al-Ene een twisted sense of humor hebben: het heeft me de helft van mijn leven gekost – ik ben nu 36 – om erachter te komen “wat er mis met mij is”.

En dat is een negatieve beantwoording.

Ik wil de andere helft van mijn leven focussen op het benutten van mijn kracht en het bewaken van mijn valkuilen.

En ik wil mezelf vooral zoveel mogelijk onttrekken van niet-helpende omgevingen of situaties.

Genoeg te doen dus 😉

 

Geef een reactie

Your email address will not be published.

OVER

Hey, you! Welkom op de reis- en lifestyle blog van een 35+'er. Mijn liefde voor schrijven was té groot om er niks mee te doen en mijn hoofd stroomt over van ideeën. Daarom creëerde ik een plekje waar ik naar hartelust mijn gang kan gaan. Ik woon samen met mijn uit Spanje geadopteerde viervoeter in Kaatsheuvel. Ps. Op deze website vind je dus de artikelen van een wild child met grootse dromen en een zacht karakter. Veel leesplezier!

Categorieën

Previous Story

Dagboek van een HSP’er in therapie #1

Latest from Blog

Go toTop